هفته به هفته بارداری

اگر فرزند شما در این هفته به دنیا آید برای تنفس و شیرخوردن نیاز به کمک داد، ولی برای زندگی بیرون از رحم آماده است و می تواند زنده بماند. همچنین معده اش توانایی هضم غذا را خواهد داشت و تمامی آنزیم‌های گوارشی جنین فعال هستند.   
با رشد بیشتر فرزندتان قسمت بالای رحم که فوندوس نام دارد به محتویات شکم فشار وارد کرده و آنها را به سمت دنده ها هُل می دهد و باعث می شود که نتوانید یک وعده کامل غذا را به راحتی و با لذت بخورید.
اگر این اولین بارداری شما است، احتمال تغییر موقعیت جنین از این هفته تا زمان تولد بسیار کاهش می یابد.
 تا پایان این هفته وزن جنین بین 2781-1973 گرم و طول بدن او 45 سانتی متر خواهد بود.

بارگزاری ویدئو...

وضعیت جنین در حال رشد

به دلیل رشد بیشتر سیستم شنوایی، فرزندتان دیگر نمی تواند درون رحم آرامش و سکوت قبلی اش را داشته باشد. ممکن است برخی صداهای زیر و آرام تر از رحم رد نشوند، اما رحم شما آنقدرها هم که فکر می کنید ساکت و آرام نیست. صدای قلب، تنفس و معدۀ شما دائما در پیش زمینه شنیده می شود. اگرچه رحم و مایع آمنیوتیک از رسیدن بسیاری از صداها به جنین جلوگیری می کنند اما صداهای افراد به راحتی وارد رحم می شود. تا این مرحله فرزند شما آموخته است که چگونه به صداهای تکراری عادت کند، اما اکنون او درحال به یاد سپردن صداهای آشناست. آشناترین صدا نیز صدای شماست. فرزندتان در اثر صداهای بلند و نا آشنا هراسان می شود و به سمت این صداها می چرخد، ضربان قلب او نیز در اثر آنها سریع تر می شود.
در این هفته نیز ممکن است جنین هنوز در حالت عرضی قرار داشته باشد، اما با پیشرفت بارداری احتمال قرار گرفتن جنین در این موقعیت کمتر می شود.  
اگرچه تمام اجزای معده جنین در 20 هفتگی کامل شده اند، اما تا پیش از این مرحله همۀ آنزیم های لازم برای هضم فعال نمی شوند. اکنون سطح معده که مسئول جذب مواد غذایی است به حدی رشد کرده است که در صورت تولد، نوزاد بتواند به راحتی شیر بخورد. با این حال امکان دارد برخی از نوزادان در این مرحله نیاز به کمک داشته باشند، زیرا هنوز باید رفلکس های مکیدن در بدن آنها تنظیم شود.

بارگزاری ویدئو...

وضعیت مادر

اندازه شکم شما اکنون بیشتر بستگی به اندازه جنین دارد، زیرا حجم مایع آمنیوتیک رفته رفته درحال کم شدن است.  
با کاهش مقدار مایع آمنیوتیک در اواخر بارداری، جنین شما مانند قبل حفاظت نمی شود و شما حرکات او را بهتر حس خواهید کرد، با این حال باید به یاد داشته باشید که با رشد جنین فضای کمتری نیز برای حرکت او وجود خواهد داشت.
در بعضی موارد مقدار این مایع بسیار کم می شود، که الیگوهیدرآمنیوس نام دارد و گاهی اوقات میزان آن بیش از حد زیاد می شود که پلی هیدرآمنیوس نامیده می شود. در این شرایط شما به دقت تحت نظر قرار خواهید گرفت و امکان دارد نیاز به انجام زایمان زودرس باشد.
 اگر یک قلو باردار هستید هنوز شش هفته تا زایمان فرصت دارید، اما در صورت باردار بودن دوقلویی امکان دارد در همین روزها مراحل زایمان شما آغاز شود. بارداری های عادی بین 38 تا 42 هفته به طول می انجامند اما این زمان درمورد دوقلو ها به 37 تا 39 هفته می رسد. اما بیش از نیمی از دوقلوها پیش از 37 هفتگی از راه می رسند.

توصیه‌های غذایی

هشتاد درصد نیاز جنین به انرژی از طریق کربوهیدرات ها و عمدتاً به شکل گلوکز و بیست درصد دیگر توسط پروتئین تامین می شود. برای جنین، چربی منبع انرژی محسوب نمی شود، اما از آن برای رشد استفاده می شود. مواد معدنی، ویتامین و کلسیم مورد نیاز جنین، همگی از رژیم غذایی و منابع بدن مادر تامین می شوند. دو استثنا در موادی که به جنین می رسند وجود دارد: آهن و فولات (ویتامینی محلول در آب که به صورت طبیعی در غذاها وجود دارد). فولیک اسید ترکیب مصنوعی فولات است. اگر به مقدار کافی گوشت قرمز نخورید و یا بارداری شما با فاصله کمی از بارداری قبلی اتفاق افتاده باشد، منابع آهن بدن با کمبود مواجه هستند. از آنجاییکه جنین برای ساخت گلبول های قرمز خون به آهن نیاز دارد و تنها مقدار کمی از آهن رژیم غذایی شما جذب می شود، امکان دارد در این مرحله برای شما قرص آهن تجویز شود.

بهتر است بدانید که ... 
یکی از رایج ترین نگرانی های بانوان باردار در اواخر بارداری، پاره شدن کیسه آب در یک مکان عمومی است. ولی در واقعیت احتمال کمی وجود دارد که مایع آمنیوتیک با شدت از بدن شما خارج شود، بلکه این مایع به آرامی و بصورت قطره قطره از بدن خارج می شود، زیرا در صورتی که سر نوزاد رو به پایین باشد به گردن رحم فشار می آورد و مانع خروج ناگهانی مایع می شود. اگر این اتفاق در یک مکان عمومی رخ داد، نگران نباشید زیرا افراد زیادی برای کمک به شما خواهند آمد.

 

بایدها و نبایدها

بین ده تا سی درصد خانم های باردار باکتری "استرپتوکوکوس گروه B " را در واژن یا راست روده خود دارند. این باکتری که با نام GBS نیز شناخته می شود در افراد بالغ مشکلی ایجاد نمی کند اما می تواند در صورت عدم درمان در هنگام زایمان برای نوزاد عفونتی نادر و خطرناک ایجاد کند.
• از بیشتر خانم ها بین هفته های 35 تا 37 ، برای اطلاع از وجود باکتری GBS آزمایش گرفته می شود. اگر نتیجه مثبت باشد در طول مراحل زایمان درمان با آنتی بیوتیک انجام می شود تا خطر ابتلای نوزاد به عفونت کم شود. برخی بیمارستان ها این آزمایش را انجام نمی دهند اما اگر در طول آزمایش های دیگر مانند ادرار، این باکتری شناسایی شود در طول مراحل زایمان از آنتی بیوتیک برای درمان آن استفاده می کنند.
• این آزمایش بسیار آسان است و برای انجام آن از یک سواب پنبه ای در ناحیه واژینال و راست روده استفاده می شود و نتیجه آن بین 24 تا 48 ساعت بعد آماده خواهد بود.
• اگر GBS شناسایی شود و با آغاز مراحل زایمان درمان توسط آنتی بیوتیک انجام شود، خطر ابتلای نوزاد به این باکتری بسیار کاهش می یابد.
• حتی اگر در بارداری اول خود مبتلا به GBS نشده باشید، احتمال اینکه در بارداری دوم یا چندم خود به این باکتری آلوده شوید وجود دارد.

 

موارد قابل توجه برای این هفته

روش های تنفس و ریلکسیشن را که در کلاس های پیش از زایمان آموخته اید در خانه نیز تمرین کنید.
زمانی  که احساس ترس و اضطراب دارید تحمل درد سخت تر می شود، پس به خود بیاموزید که باید آرامش خود را حفظ کنید و آرام باشید. از آنجایی که هنوز حدود شش هفته تا زایمان فرصت دارید، وقت کافی برای تمرین شیوه های تنفس و ریلکسیشن، که در طول مراحل زایمان به شما کمک خواهند کرد، وجود دارد. این گفته که با تمرینِ زیاد، موفق می شوید صحیح است. کمی زمان می برد تا بتوانید به اختیار خود ذهن تان را آرام کنید، به ویژه اگر درحال احساس درد باشید.
در صورت امکان، هر روز زمانی کوتاه را صرف تمرین تنفس کنید، چشمان خود را ببندید و تنفس خود را کندتر کنید، از بینی نفس بکشید و آن را از دهان بیرون دهید. درحال دم تصور کنید که هوا وارد بدن شما می شود و شما را آرام می کند و همچنان که بازدم انجام می دهید تصور کنید که درد و اضطراب به همراه هوا از بدنتان خارج می شود. می توانید از همسرتان بخواهید در انجام تمرین ها با شما شریک شود و یا در فاصلۀ هر دم و بازدمِ شما، بین سه تا پنج شماره بشمارد.