درمان عفونت قارچی واژن با روش های خانگی و دارویی

احتمالاً بسیاری از خانم‌ها از اینکه بخواهند برای عفونت های واژنی به پزشک مراجعه کنند، خجالت می‌کشند. اما بهتر است بدانید که ابتلا به این مسائله نسبتاً عادی است و در بیشتر موارد به سادگی قابل درمان‌ خواهد بود. ابتلا به عفونت قارچی واژن سبب التهاب در بافت واژن و لبیاهای کوچک، خارش، سوزش، ترشحات غیر معمول، درد هنگام نزدیکی و ... خواهد شد.

عفونت قارچی واژن چیست؟

در واژن بانوان در حالت طبیعی جمعیتی از باکتری ها و قارچ ها زندگی می کنند که با ترشحات خود محیط واژن را اسیدی نگه می دارند. این محیط اسیدی مانع از رشد سایر میکرواورگانیسم ها در این مکان می شود. به این کلونی باکتریایی و قارچی که برای بدن مفید هستند فلور نرمال واژن می گویند. اگر به هر دلیلی توازن این فلور نرمال برهم بخورد، سایر میکرواورگانیسم های بیماری زا از فرصت استفاده کرده و با رشد و تکثیر خود سبب بروز انواع عفونت های بکتریایی و قارچی خواهند شد.

عفونت واژن موجب درد، خارش تورم و قرمزی (التهاب) واژن و فرج می‌شود. عفونت قارچی واژن یک بیماری مقاربتی نیست. ابتلا به این عارضه سبب بروز نشانه های زیر می شود:

  • ترشحات سفید و غلیظ از واژن که گاها به شکل پنیرک و یا بدبو است
  • تورم، خارش، قرمزی و ناراحتی واژینال و احتمالا لب‌های واژن (فرج)
  • ادرار همراه با سوزش یا درد
  • احساس درد هنگام رابطه جنسی

لازم به ذکر است که برخی عوامل استعداد ابتلا به این عفونت را در اشخاص افزایش می دهد. این عوامل شامل:

  • دوران پس از یائسگی
  • بارداری
  • عفونت
  • خستگی، بیماری یا استرس خصوصا اگر قبلا به عفونت قارچی واژن مبتلا شده‌اید.
  • دیابت. کنترل خوب می‌تواند به پایین آمدن احتمال کمک کند.
  • قرص های ضد بارداری
  • لباس‌ها تنگ
  • استفاده از وان، اسپری های زنانه، دوش واژینال یا تامپون های ضدبو
  • استفاده از داروهای خاص ضد میکروب. (آنتی بیوتیک ها)
  • اگر بیمار شوید بازگشت پراکنده عفونت محتمل است.

 

درمان خانگی عفونت قارچی واژن

شدت و درمان عفونت های واژنی به نوع و علت آن بستگی دارد. بانوان باردار به علت افزایش جریان خون در واژن، آسیب‌پذیرتر می‌شوند. بانوان دیابتی، بانوان مبتلا به بیماری‌های مزمن و خانم‌هایی که غذاهایی سرشار از قند و کربوهیدرات‌ها میل می‌کنند، با خطر بیشتری برای ابتلا به عفونت ها روبرو هستند. معمولاً پوشیدن لباس های زیر و شلوارهای تنگ و از الیاف صنعتی، استرسِ زیاد و استفاده از داروهای آنتی بیوتیک، موقعیت مناسبی را برای رشد موجودات میکروبی بوجود می‌آورد. برخی از بانوان حتی به جنس لاتکس (latex) کاندوم نیز واکنش نشان می‌دهند.

هرگز نباید برای پاکیزگی بیشتر، آب را داخل واژن خود کنید. همچنین از مصرف صابون‌ها‌، کرم‌ها و اسپری‌های معطر برای پاکیزگی واژن پرهیز کنید. از لباس زیر و شلوار نخی به جای محصولات صنعتی استفاده کنید. به پاکیزگی شخصی توجه داشته باشید و بعد از رفتن به توالت، مطمئن شوید که همیشه خود را از جلو به عقب تمیز می‌کنید و پس از اتمام آمیزش حتما ادرار کنید. میوه‌ها و سبزی‌های فراوان بخورید.

ترشحات واژنی که بو دار، زرد یا سبز و کف مانند هستند و باعث خارش و سرخی واژن می‌شوند، حتما باید تحت نظر پزشک مداوا شوند. عفونت ایجاد شده بوسیله باکتری به مصرف آنتی بیوتیک نیاز دارد، ولی عفونت های قارچی با کرم‌های ضدقارچ یا شیاف درمان ‌می‌شوند. بیماری های مقاربتی STIs باید اول تشخیص داده شوند و سپس درمان شوند.

معمولاً درمان این عفونت ها به حدود دو هفته وقت نیاز دارد و اگر دوره درمان کامل نشود، عفونت ها دوباره باز می‌گردد.  

دستورالعمل‌های مراقبت در خانه

  • تمام داروهای تجویزشده را به اتمام برسانید
  • مصرف ماست و سیر را در رژیم غذایی خود افزایش دهید.
  • در پایان درمان یا تا زمانی‌که پزشک اجازه بدهد از رابطه جنسی خودداری کنید.
  • از دوش واژینال استفاده نکنید.
  • از تامپون، خصوصا انواع معطر آن استفاده نکنید.
  • از لباس زیر نخی استفاده کنید.
  • از پوشیدن شلوار تنگ و جوراب‌شلواری خودداری کنید.
  • به همسر خود بگویید که دچار عفونت قارچی هستید. او نیز برای بررسی خارش یا کهیر خفیف نزد پزشک برود.
  • اگر از بین بردن عفونت شما سخت است همسر شما نیز باید درمان شود.
  • رابطه جنسی بی‌خطرتر داشته باشید. از کاندوم استفاده کنید.
  • برخی از داروهای واژینال موجب از بین رفتن لاتکس کاندوم می‌شود. داروهای واژینال که به کاندوم آسیب می‌رسانند شامل موارد زیر است:
  • کرم کلوسین
  • بوتوکونازول
  • شیاف واژینال ترکونازول
  • میکونازول (بدون نیاز به نسخه پزشک)

در صورت شرایط زیر از پزشک کمک بگیرید:

  • دمای بدن شما بالاتر از ۳۹.۹ باشد.
  • عفونت پس از دو روز درمان بدتر شده است.
  • عفونت پس از سه روز درمان بهتر نشده است.
  • داخل و اطراف واژن تاول زده است.
  • خونریزی واژینال دارید و هنوز عادت ماهانه نشده‌اید.
  • در زمان ادرار احساس درد می‌کنید.
  • مشکلات روده پیدا کرده‌اید.
  • هنگام رابطه جنسی احساس درد دارید.

 

درمان دارویی عفونت قارچی واژن

اگر هریک از نشانه های واژینیت را در خود مشاهده می کنید، به یک ماما و یا متخصص زنان مراجعه کنید تا دارو های لازم را به شما تجویز کند:

  • انواع مختلفی از کرم‌ها و شیاف های عفونت قارچی واژن وجود دارد. برای عفونت قارچی تکرارشونده، دو بار در هفته یا طبق دستور پزشک از شیاف یا کرم واژینال استفاده کنید.
  • کرم ضدقارچ یا استروئید برای خارش یا ناراحتی ناحیه فرج نیز می‌تواند مورد استفاده قرار بگیرد. از پزشک خود اجازه بگیرید.
  • بر اساس برخی منابع، خوردن ماست می‌تواند به جلوگیری از عفونت قارچی واژن کمک کند.

به یاد داشته باشید که اگر باردار هستید، حتما باید پزشک را درجریان بگذارید، زیرا مصرف برخی از داروهای درمان کننده عفونت قارچی واژن خصوصا دارو های خوراکی در بارداری ممنوع است.

 

مطالعه بیشتر:

1- آیا عفونت قارچی واژن در بارداری قابل پیشگیری و درمان است؟

2- نشانه ها و روش های درمان کاندیدیازیس واژینال

3- آیا عفونت قارچی باعث ناباروری می شود؟

4- انواع عفونت واژن و روش های درمان آن

5- علت و درمان های عفونت قارچی واژن چیست؟